4 maart 2024: Voor mijn werk kom ik regelmatig in de thuis-situatie kijken van een hond. Het gaat dan voornamelijk om honden die moeite hebben met bezoek in huis. Om een goed beeld te krijgen van de hond in eigen situatie vraag ik altijd aan de eigenaren of ze exact hetzelfde willen doen dat ze normaal ook doen, wanneer er bezoek komt.
Zo kan het zijn, dat de ene hond even in een ander vertrek is, de ander mij achter de voordeur op zit te wachten en de volgende al blaffend naar mij toekomt of op afstand blijft.
Ondertussen kijk ik met een schuin oog wat voor signalen hij afgeeft en verder negeer ik de hond zoveel mogelijk. Tegenover een eigenaar kan dat soms een beetje raar overkomen, maar het is voor het goede doel :-).

Ondanks dat ik geen kwaad in de zin heb, kom ik op dat moment in de veilige thuishaven van een hond. Voor menig hond kan dat enorm spannend zijn. Daarbij heb ik ook nog eens enorm veel geur bij mij, van mijn eigen honden en daar waar ik ben geweest. Dat kan behoorlijk intimiderend zijn voor een hond.
Als ik vervolgens zit, komt de hond in kwestie, rustig, soms heel voorzichtig dichterbij.
Zijn neus werkt op volle toeren.
Mijn laarzen worden besnuffeld, mijn broek, soms mijn jas of tas.
Als er een wolkje boven zijn hoofd zou hangen, dan zou daar vast staan: Wie ben jij?

De hond in kwestie verzameld op dat moment informatie: Geurinformatie.
Informatie die voor een hond enorm belangrijk is, (eerder heb ik daarover dit artikel geschreven) hij wil weten wie ik ben en waar ik ben geweest.
Ik laat de hond rustig de informatie tot zich nemen, zonder hem daarbij te storen.
Mijn hele houding zegt op dat moment: ik doe je niets en ik wil ook helemaal niets van je.

Soms loopt een hond vervolgens weg en gaat op zijn eigen plaats of op een strategische plaats liggen waar hij alles kan overzien. Voor mij is het allemaal oké zolang het voor de hond, maar oké is.
Aanraken of aaien zal ik deze honden niet.
Waarom niet?
Deze honden willen alleen maar weten, wie ik ben.
Meer niet.
Aaien is iets menselijks. Het geeft ons een goed gevoel.
Terwijl dat voor een hond toch echt anders ligt.
Die goed bedoelde (al dan niet vreemde) hand die over zijn kop gaat, kan voor een hond gewoonweg teveel zijn. Je ziet dan vaak een hond terugdeinzen, inkrimpen of tongelen en dat hoeft niet!

Als een hond aan je komt snuffelen is dat nog geen vrijbrief om de hond ook te knuffelen. Je kunt het vergelijken met mensen die bij je langskomen. Bij het openen van de deur begroet je iemand door gedag te zeggen of een hand te geven. Je vliegt niet iedereen om de hals, dat doe je vaak alleen maar bij mensen die je al wat langer kent.
Komt een hond aan je snuffelen, geef hem gewoon even de tijd hiervoor. Hij wil maar één ding en dat is weten: Wie ben jij?
Meer niet!

 

Deze tekst is geschreven door Ursela Stokdijk | Chiboba, blij met je hond, die wél luistert. Het overnemen van deze tekst zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan. Delen van dit artikel op social media wordt zeer gewaardeerd.

Als je hond moeite heeft met bezoek