“Het irriteert me, mensen luisteren gewoon niet.”
Voor mij zit een dame, haar hond heeft moeite met bezoek. Dat uit zich door op afstand te grommen naar het bezoek. Als je eenmaal zit, komt hij heel voorzichtig aan je snuffelen. Dat wil overigens dan nog niet zeggen, dat hij dan ook geaaid wil worden, want dat is voor deze hond echt nog even een brug te ver. Dus willen we hem het vertrouwen geven, dat het ok is als er bezoek is en dat niemand hem zomaar gaat aaien. Maar ja, dan moet het bezoek wel naar je (willen) luisteren als je bij binnenkomst vraagt, om de hond te negeren.

“Jij wilde dat ik hem los liet; je weet toch dat hij heel druk kan zijn.”
Een ander voorbeeld, is de hond die het liefst iedereen vol enthousiasme wil begroeten. Met als gevolg, dat het kwijl ongeveer tot aan je oren zit. Deze hond wordt stap voor stap geleerd, om met de nodige beloning, op zijn plaats te blijven. Dat is een intensief leerproces, maar deze mensen zijn al een heel eind op de goede weg. Tot het moment, dat er iemand op bezoek komt die aangeeft: “Joh, laat hem lekker gaan. Ik ben honden gewend!”
Er is twijfel bij de eigenaar en hij zegt: “Ok, dan moet je het zelf maar weten” en hij laat de hond los. Het resultaat: Een uitzinnige hond die nagenoeg niet rustig meer te krijgen is en waar de emoties tussen eigenaar en bezoek hoog oplopen.

Beide honden krijgen niet de leerervaring die je als eigenaar graag zou willen. Het gevolg is, dat hond en mens een aantal stappen terug moeten in de training waar ze zo knetterhard mee bezig waren.

Van het gedrag van de mensen die op bezoek komen en eigenlijk het advies in de wind slaan, is zeker  iets te zeggen, maar daar heb je als eigenaar van de hond niet zoveel aan. Het kwaad is immers al geschied. Waar je wel als eigenaar invloed op hebt, is je eigen handelen.
Als één van deze voorbeelden je enigszins bekend voorkomt, dan kun je concluderen, dat je niet bent opgekomen voor datgene wat voor jou én jouw hond belangrijk en helpend is. Je bent niet opgekomen voor je hond en niet voor jezelf!
Waarom niet? En waarom is de mening van een ander belangrijker dan jouw mening?

Vaak zijn mensen bang, dat er een conflict ontstaat, dat ten koste gaat van de onderlinge relatie. Net als honden zijn wij dus ook conflictvermijdend met alle gevolgen van dien. Uiteindelijk help je zowel je hond als jezelf er niet mee.
Opkomen voor jezelf (en voor je hond) is een vaardigheid die je kunt ontwikkelen. Het internet staat vol met tips hoe je dat kan doen. Naast het doen en het blijven herhalen (zie ook: de valkuilen bij het aanleren van nieuw gedrag), zou het effectiever kunnen zijn, om de onderliggende reden te onderzoeken: Wat ligt er ten grondslag aan het feit, dat je het lastig vindt om voor jezelf (en dus ook voor je hond) op te komen?

Opkomen voor je hond-Chiboba.nl

Wil je er meer over weten?
Ik begeleid hond en mens samen, dat wil zeggen dat je aan de slag gaat met het gedrag van jouw hond, maar dat je ook in de spiegel mag gaan kijken :-).
Denk je nu: Ik ga echt niet naar mezelf kijken? Dat mag!
Maar het kan weleens heel verhelderend zijn, om dat stapje toch eens te wagen. Al doe je het alleen maar voor je hond.

Hond en mens samen
begeleiden, is eerlijker, effectiever en zoveel waardevoller!

Heb je vragen, kan je hierbij hulp gebruiken of wil je iets aan mij kwijt? Mail mij dan op: info@chiboba.nl

Deze tekst is geschreven door Ursela Stokdijk | Chiboba, blij met je hond, die wél luistert. Het overnemen van deze tekst zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan. Delen van dit artikel op social media wordt zeer gewaardeerd.

 

Kom jij op voor jouw hond?